![\"Gitaar](\"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2008\/06\/gitaar-akoestisch.gif\")
Afgelopen weekend ben ik met m’n collega’s wezen zeilen en ik had, net zoals voorgaande jaren, m’n gitaar meegenomen. Ervaring leerde me dat op zo’n tocht wel een aantal gelijkgestemden meegingen, waarmee je, net zoals bij een kampvuur, in een klein kringetje een aantal bekende gitaarliedjes kon gaan spelen.
\n<\/p>\n
Hoe dan ook, dat was ook dit jaar weer zo, dus op een gegeven moment zaten we met een klein groepje (met o.a een echte drummer die op indrukwekkende wijze een meubelstuk als slagwerk gebruikte) op het achterdek van 1 van onze 3 naast elkaar in de haven gelegen schepen liedjes te zingen.<\/p>\n
Een behoorlijk goede sfeer en het al vrij vroeg op de dag beginnen met drinken van bier zorgde ervoor dat het bescheiden meeneurien al snel overging in het luidkeels meebl.., eh, voordragen van die nummers, wat weer liefhebbers van het op deze wijze voordragen aantrok. Voor ik het doorhad stond het halve bedrijf op spreekkoor achtige wijze mee te doen aan die paar liedjes waarvan ik de akkoorden kende.<\/p>\n
Toen op een gegeven moment de kite runner van onze dr. ‘Dre voorbij kwam, stopte ik m’n gitaar weer in de koffer en tegen de tijd dat de klassieker over de stilte aan de overkant werd gezongen, zat ik al weer op een van de andere boten, te genieten van de sfeer die op deze wijze ontstaan was.<\/p>\n Enfin, het viel me daarbij op dat er van de ongeveer eh, 12.000 hits die in Nederland sinds 1965 de top 40 hebben bereikt er maar erg weinig hiervan tot de elite groep van voor iedereen meezingbare klassiekers behoren. De meeste hiervan zijn te onbekend om op zo’n moment te gaan spelen. Van de de overgebleven nummers bevat een deel te veel tekst om te onthouden (eh, Stairway<\/em>, Twilight Zone<\/em>, House Of The Rising Sun<\/em>, Bleeding Love<\/em>), zijn gewoon weg te moeilijk te verstaan (Wherever Whenever<\/em>, All Good Things (Come To An End)<\/em>) of bevatten te veel akkoorden-wissellingen om te onthouden (Paradise By The Dashboard Light<\/em>).<\/p>\n Achteraf gezien had ik wel wat meer Nederlandstalig repertoire mogen oefenen, ook al leek me dat voordien minder geschikt, omdat we een aantal internationale (en leuke) collega’s bij ons hadden die het Nederlands niet machtig waren. Dan had ik bijvoorbeeld eh, Oerend Hard<\/em>, Ben Ik Te Min<\/em>, Vriendschap<\/em> en Suzanne<\/em> (VOF versie) willen spelen.<\/p>\n Nu jullie: Welke gitaarliedjes zijn leuk om in zo’n kampvuur achtige setting te horen?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Afgelopen weekend ben ik met m’n collega’s wezen zeilen en ik had, net zoals voorgaande jaren, m’n gitaar meegenomen. Ervaring leerde me dat op zo’n tocht wel een aantal gelijkgestemden meegingen, waarmee je, net zoals bij een kampvuur, in een klein kringetje een aantal bekende gitaarliedjes kon gaan spelen.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[671,669,670,672],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/961"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=961"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/961\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4153,"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/961\/revisions\/4153"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=961"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=961"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=961"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"Gitaar\"](\"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2008\/06\/gitaar-crafter.gif\")
Na een handjevol nummers (o.a. When The Lady Smiles<\/em>, Sweet Child O’Mine<\/em>, I Want To Break Free<\/em> en Another Brick In The Wall<\/em>) kwam ik er helaas achter dat m’n repertoire te klein was om de eerder genoemde groep op deze wijze langdurig te vermaken. Nadat ik 3 keer het refrein van Fire Water Burn<\/em> (‘The roof, the roof’ etc.) had ingezet, hield ik m’n gitaar bij gebrek aan voor de hand liggende liedjes even stil en nam de groep het over door eh, a capella verder te gaan met het zingen van liedjes in de moerstaal, zoals die over dat meisje met die blonde haren, blauwe ogen.<\/p>\nLeerpunt<\/h3>\n