{"id":838,"date":"2008-05-01T08:48:22","date_gmt":"2008-05-01T07:48:22","guid":{"rendered":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/de-doorbraak-van-weird-al-yankovic-eat-it\/"},"modified":"2010-01-19T13:36:07","modified_gmt":"2010-01-19T12:36:07","slug":"de-doorbraak-van-weird-al-yankovic-eat-it","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/de-doorbraak-van-weird-al-yankovic-eat-it\/","title":{"rendered":"De doorbraak van Weird Al Yankovic – Eat It"},"content":{"rendered":"

\"WeirdIedereen kent ‘Weird Al’ Yankovic wel, maar weet iedereen ook dat hij in 1984 doorbrak met het meesterlijke Eat It<\/em>, een parodie op de Beat It<\/em> single van Michael Jackson?<\/p>\n

Hier lees je o.a. hoe deze parodie, met toestemming van Michael, tot stand is gekomen.
\n<\/p>\n

Weird Al Yankovic – Het begin<\/h3>\n

Dankzij parodieen als My Bologna<\/em> (My Sharona<\/em> – The Knack) en Another One Rides The Bus<\/em> (Queen) weet Weird Al Yankovic<\/a> een naam op te bouwen in het Amerikaanse comedy circuit. Ricky<\/em>, een parodie op Mickey<\/em> van Toni Basil en een single van zijn eerste album uit 1983, weet zelfs een 64e<\/sup> plaats in de Billboard lijsten te halen.<\/p>\n

Eat It<\/h3>\n

Voor zijn tweede album (Weird Al Yankovic in 3-D<\/a>) wil hij graag Beat It<\/em> van Micheal Jackson parodieeren. Hij krijgt toestemming van Michael en Al brengt zijn parodie, Eat It<\/a>, op single uit:<\/p>\n

<\/param><\/param><\/embed><\/object><\/p>\n

\"EatHet nummer blijkt aan te slaan en weet, mede dankzij de grappige video, zelfs de 12e<\/sup> plaats in de VS te behalen. Het nummer levert hem een gouden single op en Al wint er ook nog een Grammy (in de comedy categorie) mee.<\/p>\n

In Australie komt dit nummer zelfs op 1 terecht. In Groot Brittannie wordt het daarentegen net een top 40 hit (no. 36) en in Nederland, tsja, daar heeft Weird Al tot nu toe nog nooit een hit gescoord. \ud83d\ude41<\/p>\n

Verdere successen<\/h3>\n

Hoewel Weird Al Yankovic na het succes van Eat It<\/em> nog vele fraaie parodieen uitbrengt op single (zoals Like A Surgeon<\/em><\/a> en Living with a Hernia<\/em><\/a>) blijkt Eat It<\/em> voorlopig wel een piek in zijn oeuvre te zijn.<\/p>\n

Zelfs zijn parodie op Bad<\/em> van Michael Jackson, waar hij het grappige Fat<\/a><\/em> van maakt, wordt geen top 40 hit in de VS.<\/p>\n

Pas in 1992 weet hij met Smells Like Nirvana<\/em><\/a> weer een Amerikaanse top 40 hit te scoren.<\/p>\n

\"WhiteUitweindelijk lukt het hem pas in 2006 om het succes van Eat It<\/em> te overtreffen met White & Nerdy<\/em><\/a>, een erg grappige parodie op Ridin’<\/em> van Chamillionaire en Krayzie Bone. Dit nummer behaalt de 9e<\/sup> plaats in de VS en wordt uiteindelijk zelfs platina.<\/p>\n

Toestemming Michael Jackson<\/h3>\n

Oh ja, in de jaren 80, na het succes van Eat It<\/em>, maakt Al nog een aantal TV uitzendingen, waarin hij op een erg grappige manier verfilmde hoe hij destijds toestemming van Michael Jackson kreeg om dit nummer te mogen parodieren:<\/p>\n

<\/param><\/param><\/embed><\/object><\/p>\n

Leuk toch?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Iedereen kent ‘Weird Al’ Yankovic wel, maar weet iedereen ook dat hij in 1984 doorbrak met het meesterlijke Eat It, een parodie op de Beat It single van Michael Jackson? Hier lees je o.a. hoe deze parodie, met toestemming van Michael, tot stand is gekomen.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[728,155,678,727],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/838"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=838"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/838\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4186,"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/838\/revisions\/4186"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=838"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=838"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=838"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}