{"id":561,"date":"2008-02-27T08:41:53","date_gmt":"2008-02-27T07:41:53","guid":{"rendered":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/metal-machine-music-wie-durft\/"},"modified":"2010-01-19T13:57:55","modified_gmt":"2010-01-19T12:57:55","slug":"metal-machine-music-wie-durft","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/metal-machine-music-wie-durft\/","title":{"rendered":"Metal Machine Music – Wie durft?"},"content":{"rendered":"

\"LouHet meest opmerkelijke album dat ik in m’n kast heb staan is hoogstwaarschijnlijk Metal Machine Music<\/a> van Lou Reed.<\/p>\n

Lou Reed bracht dit album uit in 1975, na een periode van commercieel (Transformer, Sally Can’t Dance) en artistiek (Berlin, Rock n Roll Animal) succesvolle solo albums. RCA, zijn platenmaatschappij, zette Lou Reed onder druk om snel met een nieuw album te komen en de eigenzinnige Lou Reed kwam toen met Metal Machine Music aanzetten, mede om aan zijn contractuele verplichtingen te voldoen.<\/p>\n

Wat is er zo bijzonder aan Metal Machine Music?<\/h3>\n

Ok, dan nu het leukste. Metal Machine Music van Lou Reed is volgens vele kenners het slechtste album dat ooit is opgenomen door een bekende artiest. Zo wordt er niet op gezongen, en hoor je geen drums, akkoorden of melodieen. Het is eigenlijk een grote ruis-opname van ongeordende feedback en electronisch gepiep. In een woord: Vreselijk!
\nIn dit YouTube filmje hoor je een 9 minuten durend deel van dit album. Durf jij dit aan?<\/p>\n

<\/param><\/param><\/embed><\/object><\/p>\n

Dubbel LP met oneindige loop<\/h3>\n

Ha, dat was schrikken he? Lou Reed nam destijds in totaal meer dan 60 minuten van deze eh ‘muziek’ op, waardoor het zelfs een dubbel LP werd toen het uitkwam. En alsof een dubbel LP met eh, noise niet genoeg was, bevatte de 2e<\/sup> plaatkant op het einde een loop. De plaat sloeg hierdoor aan het einde niet af, en zorgde er zo voor dat de laatste maten oneindig werden herhaald.<\/p>\n

Succes?<\/h3>\n

\"MetalHet is moeilijk Metal Machine Music een succes te noemen. De verkoop van dit album bleef ver achter op de eerdere (en latere) platen van Lou Reed. Daarnaast waren de meeste critici niet te spreken over dit album, hoewel sommigen hem wel roemden, omdat Lou hiermee een duidelijk statement tegen de Rock ‘n Roll business innam.<\/p>\n

Lou Reed bereikte er echter wel iets mee. Na nog een (normale) plaat, kon hij vertrekken naar een ander label (Arista). Gek genoeg keerde hij jaren later (80s) weer terug naar RCA.<\/p>\n

Daarnaast is het opmerkelijk dat Lou Reed RCA destijds zover heeft weten te krijgen om dit album uit te brengen. Mede door de ‘buzz’ die dit album veroorzaakte werden er in de loop der jaren ongeveer 100.000 van verkocht, wat bij het horen van het bovenstaande fragment toch moeilijk te geloven is. Ik laat mijn exemplaar dan ook graag in m’n kast staan. \ud83d\ude42<\/p>\n

Kijkersvraag: Is dit muziek?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Het meest opmerkelijke album dat ik in m’n kast heb staan is hoogstwaarschijnlijk Metal Machine Music van Lou Reed. Lou Reed bracht dit album uit in 1975, na een periode van commercieel (Transformer, Sally Can’t Dance) en artistiek (Berlin, Rock n Roll Animal) succesvolle solo albums. RCA, zijn platenmaatschappij, zette Lou Reed onder druk om […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[28,827,826,828],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/561"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=561"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/561\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4242,"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/561\/revisions\/4242"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=561"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=561"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=561"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}