{"id":1670,"date":"2009-03-03T08:22:42","date_gmt":"2009-03-03T07:22:42","guid":{"rendered":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/?p=1670"},"modified":"2010-01-19T12:30:14","modified_gmt":"2010-01-19T11:30:14","slug":"ken-jij-25-or-6-to-4-van-chicago","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/ken-jij-25-or-6-to-4-van-chicago\/","title":{"rendered":"Ken jij 25 Or 6 To 4 van Chicago?"},"content":{"rendered":"

\"25Veel mensen kennen Chicago als de band die grote successen boekte met vrij zoete ballads zoals If You Leave Me Now<\/em>, Hard To Say I’m Sorry<\/em> en Look Away<\/em>. Wat velen niet weten is dat Chicago van 1969 tot mid-jaren 70 een interessante jazz-rock band was, die hits scoorde zoals I’m A Man<\/em>, Make Me Smile<\/em>, Feelin’ Stronger Everyday<\/em> en het geweldige 25 Or 6 To 4<\/em>.<\/p>\n

Wat mij betreft is 25 Or 6 To 4<\/em> het mooiste nummer dat Chicago ooit opnam, o.a. door de blazers, de herkenbare stem van Peter Cetera, het strakke gitaarrifje, en vooral de geweldige wah wah gitaarsolo van Terry Kath.
\n<\/p>\n

25 Or 6 To 4 van Chicago<\/h3>\n

25 Or 6 To 4<\/em><\/a> haalde in 1970 de Amerikaanse top 5 en bleef in Nederland op nummer 13 steken. Bij mijn weten is er geen offici\u00eble video van dit nummer verschenen, vandaar dat je het met dit geluid-met-plaatje filmpje moet doen:<\/p>\n

<\/object><\/p>\n

De geweldige gitaarsolo van gitarist Terry Kath begint op 1.58 en duurt ongeveer 75 seconden, wat voor een nummer van nog geen 5 minuten vrij lang is. In dit aardige filmpje<\/a> zie je hoe iemand deze solo naspeelt.
\nOh ja, het gitaarrifje van 25 Or 6 To 4<\/em> lijkt sterk op dat van Babe I’m Gonna Leave You<\/em><\/a> van Led Zeppelin (e.a.).<\/p>\n

Chicago na 25 Or 6 To 4<\/h3>\n

Helaas bracht Chicago na dit nummer geen singles meer uit waarin de gitaar(solo) zo prominent aanwezig was. Toen in de laatste helft van de jaren 70 de groep meer succes kreeg met door Peter Cetera geschreven ballads (Wishing You Were Here<\/em>, If You Leave Me Now<\/em>, Baby What A Big Surprise<\/em>) en gitarist Terry Kath zichzelf in 1978 per ongeluk met zijn eigen pistool doodschoot (‘Don’t worry, it’s not loaded<\/em>‘) had Chicago eigenlijk al een behoorlijke koerswijziging gemaakt.<\/p>\n

In de jaren 80 werd het geluid van de band door de toevoeging van synthesizers nog commerci\u00ebler en het leverde de band nog meer ballad successen op zoals Hard To Say I’m Sorry<\/em>, You’re The Inspiration<\/em> en Look Away<\/em>. Chicago oogste daarbij in de VS aanzienlijk meer succes dan in Nederland. Vergelijk de hoeveelheid Nederlandse hitsingles<\/a> maar eens met de Amerikaanse<\/a>.<\/p>\n

In het begin van de jaren 90 nam het succes van Chicago behoorlijk af en kwam er een einde aan de rol die de groep in de geschiedenis van de popmuziek speelde. Desondanks toert de band nog steeds en worden er geregeld nieuwe albums uitgebracht.<\/p>\n

Waarom is 25 Or 6 To 4 geen grote klassieker?<\/h3>\n

Enfin, de meest artistieke periode van Chicago lag in hun begintijd en mag wat mij betreft hun klassieke periode genoemd worden. Daarbij vraag ik me regelmatig af waarom het destijds redelijk succesvolle 25 Or 6 To 4<\/em> niet net zo bekend is geworden class-of~’70 tijdgenoten zoals Whole Lotta Love<\/em>, Paranoid<\/em> en Smoke On The Water<\/em>. Even zien of dat klopt:<\/p>\n

Ken jij 25 Or 6 To 4<\/em> van Chicago en wat vind je er eigenlijk van?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Veel mensen kennen Chicago als de band die grote successen boekte met vrij zoete ballads zoals If You Leave Me Now, Hard To Say I’m Sorry en Look Away. Wat velen niet weten is dat Chicago van 1969 tot mid-jaren 70 een interessante jazz-rock band was, die hits scoorde zoals I’m A Man, Make Me […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[392,393,200,87],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1670"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1670"}],"version-history":[{"count":16,"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1670\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4017,"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1670\/revisions\/4017"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1670"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1670"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.petermeindertsma.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1670"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}