Vandaag heb ik een muziek interview met Dicky Gilbers, een oud RuG docent van me, die mijn liefde voor popmuziek op een hoger niveau wist te brengen. Ik volgde ooit een aantal van zijn lessen over de popgeschiedenis en ben daarna steeds meer gaan lezen over popmuziek. Met trots presenteer ik dan ook dit speciale en lekker lange 50e muziek interview op m'n blog.
Naam: Dicky Gilbers
Leeftijd: 52
Site: http://odur.let.rug.nl/~gilbers/songs/welcome.html
Beroep: fonoloog
Hoe zou je je eigen muzieksmaak kort omschrijven (bijvoorbeeld in genres of decennia)?
Ik ben muzikaal opgegroeid met de muziek van de jaren 60/begin jaren 70 Beatles, Kinks, Who, Bob Dylan, Tim Hardin, Small Faces, Rolling Stones, Pretty Things, Them, Cream, Jimi Hendrix, Free, Humble Pie, Chicken Shack, Peter Green's Fleetwood Mac, Traffic, Spooky Tooth) en deze muziek heeft een blijvende, verpletterende indruk op me gemaakt, maar ik vind dat er in alle decennia van de popmuziek mooie muziek is gemaakt. Je vindt de muziek die er voor mij echt toe doet alleen steeds minder vaak terug in hitparades of op radio en tv. Ik denk dan aan op dit moment favoriete artiesten van mij als Sam Baker (luister eens naar "Mercy"), Chris Whitley, Elliott Smith, Eric Bibb ("I heard the angels singing"), Shawn Mullins ("Lullaby").
Ik hou zowel van technisch hoogstaande, typische muzikantenmuziek (Stuff, Booker T. & M.G.'s, Steely Dan, Living Colour), als van eenvoudige, energieke rock die aan alle kanten rammelt (Garagerock/Nederbeat (Motions, Outsiders), rauwe Americana (Slobberbone), Grunge (Nirvana)).
Wat is de top 3 van je favoriete popgroepen of artiesten, en waarom?
1. Small Faces
Onze zoon heet Steven Ronnie Kenney Ian; hij is vernoemd naar The Small Faces: Steve Marriott, Ronnie Lane, Kenney Jones en Ian McLagen. Hun elpee "Ogdens nut gone flake" uit 1968 is voor mij de meest creatieve popplaat ooit gemaakt met prachtige liedjes als "Afterglow of your love", "Mad John" en "Lazy Sunday". Ze schreven ook een paar van de mooiste singles uit de jaren 60: "Tin soldier", "The Universal" (basis opgenomen op een cassetterecordertje in Marriott's tuin), "Itchycoo park" en "All or nothing".
Steve Marriott is mijn grote idool. Er zit ongelooflijk veel power in zijn hoge, zuivere soulstem. Onderschat bij het grote publiek en geliefd bij collega-muzikanten (vraag maar aan o.a. Paul Weller, Oasis, Keith Richards en Jimmy Page wie hun favoriete zanger is).
2. Free
Gitarist Paul Kossoff laat zien dat je met één noot ook heel veel gevoel kunt overbrengen. Luister maar eens naar de uitvoering van Mr.Big van Free op Isle of Wight of naar het intro van "The Stealer". Andy Fraser's baspartijen waren heel melodisch en stuwend en hij schreef prachtige, melancholieke nummers. "Less is more" heb ik van de Free-arrangementen geleerd. Unieke band met een geweldige zanger. Beste nummers zijn voor mij "Oh I wept", "Bodie", "Be my friend" en "The Stealer". Jammer dat ze vooral bekend zijn van de "Honky Tonk Women"-rip off "All Right Now". Paul Rodgers liet later bij Bad Company en Queen zien dat hij nog steeds een geweldige rockstem heeft, maar ik mis zijn unieke frasering en het soulgevoel van The Free in zijn latere werk.
3. Tim Hardin
Zijn eerste twee elpees met "Misty Roses", "How can we hang on to a dream" en "Red Balloon" zou iedereen met een beetje gevoel in zijn donder moeten hebben. Op de een of andere manier luister ik graag naar artiesten waarmee het slecht is afgelopen. Alsof het naderende onheil al in de muziek te horen is.
Wat was je allereerste singeltje of album?
Mijn eerste platen waren singletjes die in de jukebox van mijn oma vervangen werden. Het eerste stapeltje bevatte o.a. Little Richard met "Baby Face" en the Everly Brothers met "Crying in the rain". De eerste elpee die ik zelf in de winkel mocht kopen was Beatles For Sale uit 1964.
Aan welk nummer of album heb je de meeste herinneringen en waarom?
Mijn leven heeft een eigen soundtrack. Al mijn herinneringen zijn gebaseerd op muziek. Ik kan je mijn CV geven inclusief de muziek bij elke nieuwe periode in mijn leven.
Voor het interview met Erik Bevaart heb ik mijn herinneringen aan "Tin soldier" van Small Faces uit 1967 beschreven. 
Het jaar erop herinner ik me vooral dat ik met Sinterklaas de witte dubbelelpee van The Beatles kreeg. Ook kregen we een versterker met twee luidsprekers, maar helaas we hadden geen stereosnoer om mijn pick-up aan te sluiten. Mijn muzikale en technische vriend Jan Huizinga kreeg het echter voor mekaar om met vijf draadjes de DIN-ingangen van pick-up en versterker met elkaar te verbinden en toen hoorden we "Number 9" van links naar rechts gaan en wat waren die koortjes in "Happiness is a warm gun" prachtig in stereo. Gelijk werden alle platen waarop "stereo" stond uit de kast gehaald. Op "Ogdens nut gone flake" hoorden we in "Happiness Stan" de drums alle kanten op draaien. Ik luister nog steeds graag naar psychedelische muziek en Jan is nog steeds een vriend.
Welke artiest(e) of groep zou je graag onder de aandacht van een groot publiek willen brengen?
Alles wat ik al genoemd heb, maar ook Andy Fairweather Low die in 2006 na ruim twintig jaar weer een album heeft uitgebracht: 
Sweet soulfull music, prachtig open en eerlijk geproduceerd door Glyn Johns. Daarna volgde nog een schitterende DVD en een greatest hits waarop hij oude solo-nummers en hits van Amen Corner opnieuw heeft opgenomen. Ik hoop dat hij Nederland binnenkort aandoet, want hij tourt weer in Engeland.
Dan Penn & Spooner Oldham. Twee oude (sessie)muzikanten van ver in de 60 die nog steeds touren met eigen nummers als "Dark end of the street", "Out of left field" en "Do right woman, do right man". Luister eens naar "Music from this theatre". Mooie ingetogen muziek.
Welke aanwinst op het gebied van popmuziek beschouw je als je grootste miskoop?
Djinn met "Tip-toe through the back door" uit 1979. Slecht gezongen, matig gespeeld.
Welke groep of artiest moet per direct stoppen met het maken van popmuziek, en waarom?
Geen enkele. Ook artiesten waarvan de houdbaarheidsdatum al verlopen is, mag ik nog graag zien. Ik zag in 2003 Peter Green voor het eerst. Hij had een lege blik in zijn ogen en stond als een zombie op het podium. Het gevoel was uit de man en ook uit zijn spel. Als ik dan thuis weer eens naar zijn prachtige spel bij Fleetwood Mac luister, versterkt zo'n ervaring voor mij het gevoel van melancholie en nostalgie en hou ik nog meer van zijn muziek.
Hoe geniet je het meeste van muziek? (bijv. concert, iPod, autoradio, computer, TV)
Ik draai nog steeds het liefst grammofoonplaten. De geur van een hoes, tekstvel erbij. De CD nam voor mij veel extra genot weg en ook al vind ik het heerlijk om op vakantie mijn mp3-speler bij me te hebben, het geeft toch vaak het gevoel van mijn eigen sky-radio of van een best of-verzameling en die missen altijd de charme van een echte elpee met zijn sterke en zwakke momenten.
Wat vind je van Nederlandstalige popmuziek?
Pop in mijn moerstaal is niet echt aan mij besteed. "Ik heb geen zin om op te staan" van Het is een van de weinige leuke Nederlandstalige platen uit mijn verzameling. Sommige liedjes van Bram Vermeulen vind ik wel goed en ook mijn muziekmaatje George Welling is een prima tekstschrijver. Toch gaat mijn voorkeur uit naar Engelstalige muziek. Ik ben toleranter voor Engelstalige teksten. Als Michael Jackson zingt "Look over your shoulders, baby", dan heb ik daar geen enkele moeite mee, maar bij "samen uit je bol gaan" ga ik samen over mijn nek.
Welke vraag m.b.t. popmuziek ontbreekt hier en zou je graag willen beantwoorden?
Mooiste DVDs?
Ja. Dat is ‘m! Cool 
Nou, vooruit dan maar: Voor De Overlevenden.
Zeg Dicky,
zat jijzelf niet in Djinn? En zong jij daar niet? En toch wel mooi een plaat van Djinn die in de Brood-film uit het rek getrokken wordt! Beetje nestbevuiling, bah.
George